Tuesday, August 9, 2011

Duit Hilang Di Malam Raya

Tuesday, August 9, 2011
6 tahun saya berada di Jepun, bermakna 6 tahun juga lah saya berpuasa di sana..TETAPI, 5 kali sahaja beraya di Jepun kerana raya tahun ke 3 saya pulang beraya ke Malaysia atas belas kasihan Professor yang memberi kelepasan walaupun semester sedang berjalan.

Ramadhan di Jepun sama sekali tidak sama dengan ramadhan di Malaysia kerana suasana nya tiada langsung. Jangan kan mahu mendengar lagu raya, orang sentiasa makan di sekeliling. Dugaan sungguh.DUIT memang tidak surut sebab pasar ramadhan tiada dan acapkali juga hanya dibelanjakan untuk membeli biskut bagi juadah berbuka puasa jika ada kelas. Almaklum, puasa semasa musim sejuk waktu siangnya singkat jadi dalam pukul 5 petang sudah berbuka.Masa tahun pertama pernah berbuka dengan gula-gula sebiji..Nasib baik ada terselit dalam beg.

Eh, dah lari topik pula..Bila dikatakan tentang DUIT dan ramadhan, saya tidak akan lupakan peristiwa 30 Ramadhan tahun 2005..Kebetulan 1 Syawal jatuh pada hari cuti umum di Jepun, jadi saya mengambil kesempatan untuk beraya di kedutaan besar Malaysia di Tokyo. Saya duduk di Wakayama yang jauhnya seperti Johor Bahru dan Kuala Lumpur..Hari itu memang sibuk sebab hendak menyiapkan eksperimen dan mengambil data yang perlu sebelum bercuti lama sedikit. Bukan senang di tahun akhir pengajian yea sebab profesor tidak sewenang-wenang beri cuti datang ke makmal. Walaupun bergelar pelajar, kena hantar borang untuk minta cuti tau..Jika tidak disuakan keputusan eksperimen yang memuaskan hati, jangan harap lah boleh bercuti.

Setelah kelam kabut di kampus, saya bergegas untuk pulang ke rumah untuk mengejar waktu keretapi. Jika terlepas, bermakna terlepas la bas saya ke tokyo. Naik bas malam je sebab lagi murah. Kes nak jimat DUIT la ni.Sebelum keluar rumah, saya ingin menghantar mesej kepada rakan TETAPI TELEFON BIMBIT SAYA TIADA. Arrgghhhh,, macam mana ni..Saya mesej rakan di Yahoo Messenger (YM) minta telefon nombor saya tapi tidak berbunyi..Internet lajukan..YM tu di hujung jari sahaja.

Saya teringat meletakkan telefon di poket seluar sebelum merempit balik..Adakah telefon terjatuh di jalan raya? Jika Ya, Sadakallahulazim..Saya terus naik skuter dan patah balik ke kampus dengan cuaca yang sejuk..Dua kali juga saya jalan mundar mandir di parkir motor dan perlahan-lahan menuruni bukit kampus melihat di atas jalan raya. Telefon saya warna putih, sudah tentulah boleh nampak jelas di waktu senja pun. Malangnya, tidak berjumpa..

Hajat di hati mahu membeli belah di Tokyo. Rupa-rupanya telefon ku merajuk..Menjeruk diri dengan menghilangkan diri supaya aku habis DUIT untuk membeli telefon baru.. Di kala orang lain sibuk menghantar mesej raya, menelefon keluarga mengucapkan ucapan raya, saya naik bas dengan hati yang lara. Panik sebentar kerana tidak tahu macam mana mahu menghubungi rakan di Tokyo yang akan menjemput saya di stesen keretapi. Alhamdulillah, junior saya yang turut ke Tokyo berjaya menyampaikan pesanan kepada rakan saya. Ye la kan, saya tiada telefon untuk dihubungi..

Dalam hati, mungkin telefon saya merajuk sebab saya memang sedang berkira-kira untuk menukar telefon yang baru. Al maklum, sudah 3 tahun saya pakai telefon itu. Di pagi raya, saya membeli telefon dengan harga 0 yen..Yatta!!!!!!Selamat DUIT saya...heehehhe..Nak tahu saya beli telefon apa?? VODAFONE tu..Harga 0 yen = PERCUMA la..

Hilang telefon sama macam hilang DUIT juga..Nasib baik ada harga 0 yen..tu cerita 6 tahun dulu..Kalau sekarang, semua kena bayar. Paling kurang pun 20,000 yen = RM700..Zaman saya belajar, iphone tak keluar lagi..kalau tak, memang dah rembat satu sebab murah banget..

Kenapa tetiba citer pasal kenangan dolu-dolu ini
“entry ini ditulis untuk cabaran #2 iPad MySuperKids yang direviu oleh alyrds a.k.a ally ardee simin & Wan Fatihanum dan ditaja oleh Adorable Muslimah

5 comments:

larkspur said...

ehehe.. berjaya jgk eh mengeluarkan idea terpendam eh..

Syigim said...

salam dear, thanks for sharing pengalaman puasa di negara org :) jauhnya bila nk raya ramai2 dgn msians di jepun ye.....

jgn lupa bubuh link juri ok!

wan fatihanum --> http://permatacintaku.blogspot.com/

good luck team A!

tUtyRAhiZa said...

uwa...syigim..tq verymuch..sy copy paste daripada blog awak rasanya..

sib baik..kalo tak sudah disqualify..

alyrds said...

hoho~..... suke part fon 0 Yen! kekee.....

anyhow, entri yg bagus.. kisah yang baik utk tema yang diminta.

guud luck!

sayangmama said...

rasa tak puas lagi nak tau cite lebih detail psl pengalaman puasa di sana. story yg menarik dan internasional sbb duit hilang kt jepun:)

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...